माये... (कविता)

मातृदिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!

माये...!

माये तू एकट्या पडलेल्या वाटंनं
कित्येक उन्हाळे डोईवर घेऊन
चालत राह्यलीस नेटानं...
डोळ्यातलं पावसाळं पापण्याआड लपवून
झुंजत राह्यलीस परपंच्याच्या वावटळीशी...
शेतातलं तण भांगलताना
तुज्या तळहातावरच्या रेघोट्या बी पुसून गेल्या...
एकटीनं सगळी उस्तावार लावताना कपाळावरल्या घामासंगं
नशीबाचं भोगही पुसत राह्यलीस...
एकेक काडी जमवून घरटं बांधणार्‍या सुगरणीसारकं
एकेक दगड रचत राह्यलीस पोराच्या जिंदगानीचा...
अक्षराची ओळख नसताना बी
पोराच्या हातात पाटी पेन्शील देऊन
स्वतःच सटवीच्या हातानं
त्याचं नशीब लिहीत राह्यलीस...
काजाळलेल्या चिमणीच्या उजेडात मिसळायचा
तुझ्या पेटलेल्या चुलीचा तांबूस पिवळा जाळ...
मी काहीबाही वाचीत आसताना
तुझा कान माझ्याकडंच आसायचा...
पोथ्या पुराणाच्या भक्तीभावानं
तू ते ऐकत राह्यलीस...
एकेक काटकी चुलीत सारताना
खरकट्या हातानं डोळं पुसत राह्यलीस...
कधी तरी माजं पोर मोठं हुईल...
चार बुकं शिकून मास्तर हुईल...
माज्या डोईवरल्या उन्हाळ्यात
त्याची सावली ईल या आशेने
सपान पाहात राह्यलीस...
नवरा आसूनबी रंडक्यामुंडक्या बाईपरमान नांदण्याचं चांदनं झालं...
पन ईस्तव पदरात बांधून नेटानं हुबी राह्यलीस...
सुरकतलेला हात
नातवंडाच्या पाठीवरनं फिरवीत
'तुमचा बाप बी लई ड्यांबीस हुता' आसं सांगताना तुजा पदर डोळ्याला जातो माये...
पन त्या ड्यांबीस पोराचा बाप कसा होता
याचा चकार शबूदही
तुज्या तोंडातनं निगत न्हाई...
काळजातलं ऊन काळजातच गाडून
तू लडत राह्यलीस पावलाखालच्या काट्याकुट्यांशी...

-- श्री नंदकिशोर गायकवाड.